VESTI

VESTI

— 11.06.2018

ČISTA ENERGIJA IZ OTPADA U VINČI


Da je Beograd odlučio da konačno reši sudbinu deponije otpada u Vinči bilo je jasno kada je krajem prošle godine Gradski parlament dao zeleno svetlo za izgradnju postrojenja za preradu otpada. Ubrzo je gradska vlast sklopila na 25 godina ugovor po modelu javno-privatnog partnerstva sa konzorcijumom francuske kompanije SUEZ i britanske ispostave japanske firme ITOČU (SUEZ Groupe SAS & I-Enviroment Investments Ltd.). Ovaj konzorcijum će uložiti 300 miliona evra u fabriku za preradu otpada a grad će mu plaćati godišnju naknadu od 38 miliona evra.

Deponija „Vinča” formirana je 1978. godine, a od 1998. jedina je na području grada. Prima oko 1.500 tona otpada dnevno (oko pola miliona tona godišnje), što je čini najvećim mestom za odlaganje smeća u Srbiji. Kao jedna od 50 najvećih u svetu, deponija u Vinči je ogroman ekološki problem - neuralgična tačka kada se govori o zaštiti životne sredine.

ČISTA ENERGIJA IZ OTPADA U VINČI

Odmah početkom ove godine, u pripremi za početak realizacije celog projekta, urađene su izmene i dopune plana detaljne regulacije za prostor deponije u Vinči. Planske izmene rezultat su prilagođavanja koja su neophodna kako bi se realizovalo tehničko rešenje dogovoreno tokom koncesionih pregovora. Tehiničko rešenje podrazumeva izgradnju spalionice sa kogenerativnim blokom za električnu i toplotnu energiju, izgradnju nove deponije za skladištenje i preradu građevinskog otpada, kao i svu prateću infrastrukturu za ove pogone. Ukupna bruto građevinska površina planiranih objekata u kompleksu iznosi 23.500 m2, dok će komunalna zona deponije biti proširena sa sadašnjih 53 na 132 hektara.

Na kompleksu nove deponije tretiraće se samo otpad koji ne može da ide u reciklažu, dok će u međuvremenu, do izgradnje postrojenja, što će potrajati tri godine i okončaće se 2022, grad u svim opštinama napraviti reciklažno dvorište za odvajanje otpada koji može da se recilira. U ugovorenom partnerstvu, Gradu ostaje kompletna reciklaža i izdvajanje svih korisnih komponenti iz otpada. Preduslovi za izgradnju centra za upravljanje otpadom podrazumevali su uspostavljanje sistema koji se zasniva na izgradnji reciklažnih dvorišta i primarne reciklaže na nivou domaćinstava, separaciji otpada, izgradnji postrojenja koja gas i otpad pretvaraju u električnu i toplotnu energiju i postrojenja za tretman građevinskog otpada.

Da bi se sve to uradilo, planirana je izgradnja 14 reciklažnih centara. Grad je, u saradnji sa „Gradskom čistoćom”, dosad opremio tri, preuzeo na upravljanje i reciklažni centar u Mirijevu, a u toku je pribavljanje dokumentacije za otvaranje još tri ovakva centra. Planirane su dve stanice za razvrstavanje opasnog otpada, a u toku je i regulisanje urbanističke dokumentacije za izgradnju transfer stanica u Zemunu. Ovo postrojenje činiće sistemi za prijem komunalnog otpada, za njegovo sagorevanje, za tretman dimnog gasa, stalnog praćenja emisije u vazduhu, za tretman otpadnih voda, postrojenja za tretman nataloženog i letećeg pepela i ostatka posle čišćenja dimnih gasova Vrste otpada koje se, po ugovoru, ne smeju spaljivati jesu akumulatori, gume, izolacioni materijali (kamena vuna, azbest, kalcijum-silikatne ploče, keramička vlakna...), bela tehnika, frižideri, „klime”, zamrzivači, radioaktivni i klinički otpad. Na osnovu odrednica ugovora razvrstani neopasni i nereciklirani otpad bi se spaljivao u izgrađenoj spalionici, a preostala šljaka, posle hlađenja, otpremala do posebne kasete u okviru „nove deponije”.

Vrste otpada koje se, po ugovoru, ne smeju spaljivati jesu akumulatori, gume, izolacioni materijali (kamena vuna, azbest, kalcijum-silikatne ploče, keramička vlakna...), bela tehnika, frižideri, „klime”, zamrzivači, radioaktivni i klinički otpad. Na osnovu odrednica ugovora razvrstani neopasni i nereciklirani otpad bi se spaljivao u izgrađenoj spalionici, a preostala šljaka, posle hlađenja, otpremala do posebne kasete u okviru „nove deponije”.

Električna energija proizvodiće se u turbinskom postrojenju i isporučivati elektrodistributivnoj mreži. U toku grejne sezone parna turbina će pored električne energije proizvoditi i toplotnu i biće povezana na sistem daljinskog grejanja, na toplanu Konjarnik. Istina, u Strategiji razvoja Beogradskih elektrana nema detalja o ovom povezivanju jer je strateški dokument donet pre donošenja odluke o izgradnji spalionice. Postrojenje spalionice biće opremljeno sistemom za kontrolu zagađenja vazduha, koji obezbeđuje da dimni gasovi sadrže dozvoljene vrednosti štetnih komponenti, u skladu sa propisima EU. Sistem će imati filter za zadržavanje prašine i merno-regulacionu opremu za stalno praćenje i kontrolu polutanata, koji će se emitovati u atmosferu.           


— 28.05.2018

A ovo?




— 18.05.2018

Da li Vam je ovo interesantno?



— 24.04.2018

Promotivno predavanje: Održivi energetski sistemi sa fokusom na elektrifikaciju transporta

Povodom predstojeće SDEWES konferencije koja će biti održana od 30. juna do 03. jula 2018. godine u Novom Sadu,

prof. Neven Duić i njegovi saradnici sa Fakulteta za strojarstvo Sveučilišta u Zagrebu su održali gostujuće predavanje pod naslovom:

 Održivi energetski sistemi sa fokusom na elektrifikaciju transporta

 12:00:00 PM časova dana 21.2.2018. godine.

Mesto: Institut za nuklearne nauke „Vinča“, Beograd, svečana sala Lab.050




PDF

— 12.4.2018

Review a manuscript like a pro

Review a manuscript like a pro:

6 tips from a Publons Academy supervisor

03 April 2018 on Peer Review, Peer review tips, Manuscript review, Publons Academy, Paul Wong

Peer review getting you down? Have you been asked to review and don't know where to start? Or have you tentatively submitted a few reviews and never been quite sure if you're doing it "right"?

That's okay: there are tips you can learn to make the process easier and more robust--for you, the authors, and the editor.

Last month we shared five peer review tips and the story behind them from a Publons Academy graduate, Edmond Sanganyado. This month, our reviewing tips come from Publons Academy supervisor, Dr. Paul Wong.

Paul is the Professor Emeritus of Trent University and Adjunct Professor at Saybrook University. He is the Editor of the International Journal of Existential Psychology and Psychotherapy, and recently supported PhD candidate, Lilian Jans-Beken through the Publons Academy.

See what Paul believes makes an excellent reviewer, and if you're interested in improving your writing and learning the core competencies of peer review, check out our free and on-demand Publons Academy.

1. Have the Necessary Expertise

Do not review manuscripts beyond your scope of competency. Journals are more likely to publish papers with serious errors or deficiencies if their manuscripts have not gone through rigorous review by reviewers with the necessary expertise. Such problems may even occur in American Psychologist, the flagship of the American Psychological Association. Here are two cases: one involving the critical positivity ratio (Brown, Sokal, & Friedman, 2013, 2014) and another related to the existential issue of meaning in life (Brown & Wong, 2015). How these critical reviews ever got published are a story worth telling, because they could have been buried without vigorous protest against review bias.

2. Show Some Respect

Reviewers should show some respect by at least reading over each manuscript. Some manuscripts represent the cultivation of several years of research and deserve a couple of hours of reviewers’ time. I have personally seen reviewers rejecting manuscripts simply by reading the first paragraph. One of my own papers, the Death Attitude Profile (Gesser, Wong, & Reker, 1987-1988) was rejected because “there are already too many instruments measuring death anxiety,” even though this was the first paper providing a comprehensive measure of three kinds of death acceptance. Clearly, neither the reviewer nor the editor had taken time to read my paper. That is why I urge all my mentees to summarize what each manuscript is all about, thus indicating that they have read and understood the content of the manuscript.

3. Be Fair to All Manuscripts

It is difficult to be fair in your treatment of all manuscripts, because we all have our likes and dislikes, and no one is above biases. In order to guard against any review bias, one should openly acknowledge and suspend one’s bias for or against certain research at the beginning of a review. Such “bracketing” practice should improve objectivity in judgment. In this regard, one should also refrain from reviewing a manuscript, if there is a clear conflict of interest which may jeopardize one’s critical judgment, such as being a collaborator in some prior research.

Secondly, one should apply the same criterion to evaluate all papers for the higher purpose of safeguarding the integrity of science. One should especially guard against “halo effects;” one should not let the reputation of the author or the prestige of the author’s affiliation dull one’s ability for critical thinking and vigorous assessment.

4. Be Constructive

It is very difficult to be constructive, especially when the editor instructs reviewers to be very strict because the journal has a very high rejection rate, sometimes as high as 80%. Under such circumstances, reviewers automatically focus on “fault finding” in order to support a recommendation of “rejection.” Such negativity bias is not a healthy practice, because it tends to favor the established elite researchers and discriminate against beginners who do not have a track record in publications. I propose that a reviewer should do the honest job of taking a constructive approach to review and let the editor tackle the problem of maintaining a high rejection rate.

Being constructive means that one looks for both the strengths and weaknesses of each manuscript. Even in the case of recommending rejection because of fatal flaws, provide logical and empirical justification for the criticism so that the authors can improve their research. From this perspective, it takes much less time to accept a manuscript than to reject one, as illustrated in this review, “How to Measure Existential Meaning” (Wong, 2017).

5. Be Inclusive and Balanced

Most authors suffer from the bias of “tribalism.” This practice is revealed in several ways. The most common form of tribalism is to ignore the findings or theories that may question their pet views. The second common practice is that within any domain of research, they only cite the work of their circle of associates or friends, and ignore “outsiders,” even when the most cited work comes from the latter.

Such intentional citation amnesia is neither scholarly nor ethical, because it ignores important publications that are germane to the topic under investigation. A knowledgeable reviewer should be able to call out such omissions, so that the manuscript can become more inclusive and balanced in its literature review and discussion.

6. Do Not be Afraid of Reprisal

Many reviewers, especially young researchers, do not want to offend “big names” because of fear of reprisal. A renowned psychologist once said to me, “I will make sure that this guy will never have another publication,” after bitterly complaining about a paper critical of his theory. I myself have suffered the consequence of daring to write a critical review of a book authored by a prominent psychologist. Over the years, I have witnessed editors who refused to publish any paper critical of an influential theory or author.

The blind review system provides some cover to a reviewer’s anonymity, but not the editor’s identity. In order to protect the integrity of the peer review, both editors and reviewers need to have the courage to do the right thing for the sake of justice and science, even if it involves the possibility of reprisal.

Conclusion

Ideally, a good reviewer serves two functions. Firstly, one serves the professional function of screening out what is not up to standard and improving what is acceptable. Secondly, one serves the humanistic function of contributing to fairness or justice in the distribution of research funding and publication space.

Being an established author does not automatically make one a good editor or peer reviewer; training is needed to develop competent and objective reviewers. I am so pleased the Publons Academy has taken up the challenge to train master reviewers.

Paul's tips have been republished from his website.

If you’re interested in learning more about peer review sign up for our Publons Academy. This is a free on-demand course that teaches you how to master the core competencies of peer reviewing, and to connect with editors at elite journals.

References

Brown, N. J. L., Sokal, A. D., & Friedman, H. L. (2013). The complex dynamics of wishful thinking: The critical positivity ratio. American Psychologist, 68(9), 801-813. doi:10.1037/a0032850

Brown, N. J. L., Sokal, A. D., & Friedman, H. L. (2014). Positive psychology and romantic scientism. American Psychologist, 69(6), 636-637. doi:10.1037/a0037390

Brown, N. J. L., & Wong, P. T. P. (2015). Questionable measures are pretty meaningless. American Psychologist, 70(6), 571-573. doi:10.1037/a0039308

Gesser, G., Wong, P. T. P., & Reker, G. T. (1987-88). Death attitudes across the life span. The development and validation of the Death Attitude Profile (DAP). Omega, 2, 113-128.

Wong, P. T. P. (2017). How to measure existential meaning. Paul T. P. Wong. Retrieved from http://www.drpaulwong.com/how-to-measure-existential-meaning/

Wong, P. T. P. (2017). How to write a good manuscript review. Dr. Paul T. P. Wong. Retrieved from http://www.drpaulwong.com/how-to-write-a-good-manuscript-review

 



— 4.4.2018

Vest o smrti uvaženog Akademika Prof. Vladimira E. Nakorjakova

Уважаемые,

Только что узнали о смерти заслужнного деятеля науки, Академика Владимира Е. Накорякова, искренного приятелья и учителя термиков нашего Института.

В связи с этим примите наше искренное саболезнование.

Память о великом ученом, добром человеке и товарище всегда будет жить в наших сердцах.

 

Колектив

Лаборатории термотехники и ернегетики

Института ядарных наук „Винча“,

Белград, Сербиа

__________________________________________________________________________________

 

Поштовани,

Управо смо добили тужну вест о смрти изванредног научника,
академика Владимира Е. Накорјакова,
искреног пријатеља и учитеља термотехничара нашег Института.

У вези с тим, примите наше искрено саучешће.

Сећање на великог научника, љубазног човека и друга ће увек живети у нашим срцима.

 

Колектив

Лабораторијe за термотехнику и енергетику

Института за нуклеарне науке "Винча",

Београд, Србија



— 2.4.2018

KAKO DOSTIĆI 100% IZ OIE?

KAKO DOSTIĆI 100% IZ OIE?

Energija iz obnovljivih izvora u Evropi može da dostigne 100% potrošnje električne energije ali samo u trajanju od nekoliko sati dnevno. Na ovu svoju izjavu, generalni sekretar Međunarodnog saveta za velike električne mreže visokog napona Filip Adam je dodao da su u prošlosti stručnjaci tvrdili da količina energije iz obnovljivih izvora koja se može integrisati u mrežu ne bi trebalo da prelazi 30%, to je bio nivo praga, iznad kojeg je postojao rizik od nestabilnosti elektroenergetskog sistema. U praksi se potvrđuje da nivo obnovljive energije može da dostigne 100%. U Danskoj, na primer, postoje dani kada se 100% potrošene energije proizvodi iz obnovljivih izvora.

KAKO DOSTIĆI 100% IZ OIE

Međutim, prema rečima generalnog sekretara CIGRE-a, pošto je Danska povezana električnom mrežom sa Nemačkom, Švedskom i Norveškom, stabilnost njenog energetskog sistema je osigurana ovim vezama. Ako je sistem neuravnotežen, Danska može dobiti dodatne energije iz ovih zemalja. Prema izveštajima agencija, ispostavlja se da kada Danska pokriva svoju potrošnju sa 100% energije proizvedene iz obnovljivih izvora, tada u ukupnom energetskom sistemu sa drugim zemljama taj udeo iznosi 30-40%. U Irskoj, na primer, koja se nalazi na ostrvu, udeo obnovljivih izvora energije dostiže 60% a Irci misle da mogu da ga povećaju na 70%.

U svakom slučaju, stoprocentni udeo energije iz obnovljivih izvora, uvek treba imati u vidu da se taj procenat može postići samo u kratkom periodu u toku dana jer ni sunca ni vetra istog intenziteta nema u toku celih 24 sata. Zato se energija kupuje tamo gde je ima ili se stratuju vršne elektrane na gas, čime se brzo nadoknađuje manjak energije iz obnovljivih izvora. I tako će biti sve dok se ne reši problem skladištenja energije na efikasan i ekonomičan način.


— 3.4.2018

ZAŠTO PO POTROŠNJI KAD JE SIGURNIJE PO KVADRATU

Ni toplane ni građani, navodno, ne žure sa uvođenjem plaćanja toplotne energije po utrošku iako su propisi na snazi već nekoliko godina. Da li je baš tako a ako jeste – zašto se ne poštuju propisi?

Prelazak na naplatu prema utrošenoj toplotnoj energiji u Beogradu, u kojem je na sistemu daljinskog grejanja oko 321.000 stanova jeste veoma zahtevan, izazovan i dugoročan proces koji traži angažovanje svih – republičkih i lokalnih organa, energetskih subjekata, odnosno toplana, kao i potrošača organizovanih u skupštinama stanara – zaključili su složno učesnici skupova o naplati grejanja po utrošku u Beogradu, koje je organizova Sekretarijat za energetiku grada.

S druge strane, neko je naveo da bi, prema mišljenju građana, uvođenje naplate grejanja po utrošku moglo biti udar na kućni budžet, ali i odlično rešenje za one koji ne greju sve prostorije, ili veći deo dana provode van stana. Ili, „ekspertsko“ mišljenje: ,,Postoji jedan deo toplotne energije koji je nemerljiv. To su toplotni gubici koji se javljaju u samoj podstanici i kroz vertikale koje prolaze kroz stanove, pa treba definisati koliko iznosi taj nemerljivi deo.“

Toplane imaju obavezu da potrošačima omoguće da grejanje plaćaju po potrošnji, a ne po kvadratu, ali se većina elektrana pravda mnogobrojim problemima - visokim troškovima za kalorimetre, lošom izolacijom stanova, potencijalno većim računima na koje se posle kupci žale...

Ali, nije ključno pitanje zašto građani ne žele da im se potrošena toplotna energija obračunava prema mernim uređajima nego – zašto toplane u Srbiji sistematski izbegavaju da ovaj vid obračuna naknade za grejanje primene u svim objektima, u kojima je ugrađena odgovarajuća oprema koju su, nema nikakve dileme, na ovaj ili onaj način platili potrošači toplotne energije, niko tu ništa nije donirao.

Jedan od najvažnijih razloga za to je lako razumljiv – sadašnje cene naknade za grejanje po grejanoj površini određene su u vreme kada su zime bile mnogo hladnije nego poslednje dve-tri godine i usklađivane su sa cenama energenata – kada su te cene rasle ali ne i kada su padale. Povoljnim zimskim uslovima svakako treba dodati pozitivne rezultate u povećanju energetske efikasnosti, koji su evidentni. Na osnovu takvih cena prihodi toplana su znatno viši od rashoda pa u njihovom godišnjem bilansu uvek ostane priličan iznos u obliku dobiti koji velikim delom toplane uplaćuju svojoj opštini. Prema tome, kada bi se taj prihod a samim tim i dobit smanjili, prikraćene ne bile samo toplane nego i opštine a one to ne mogu da dozvole.

Pogledajmo primer u Beogradu prema zvaničnim finansijskim izveštajima Beogradskih elektrana. Ukupna dobit za 2016. je 8 milijardi dinara, od toga je u budžet Grada uplaćeno 3 milijarde dinara (za 2015. u istu kasu uplaćeno je 2,6 milijarde). U prvih šest meseci 2017. prihod je manji za 1,5 milijardi a rashodi su manji za 3,1 milijardu pa je realno očekivanje da je i u prošloj godini ostvarena lepa dobit iz koje će se u budžet Grada uplatiti takođe lepa suma, o čemu će se, doduše, odluka tek doneti.

Dakle, s obzirom na porast prosečnih spoljnih temperatura u grejnoj sezoni (u poslednjih pet godina najniža prosečna spoljna temperatura u grejnoj sezoni je bila 2012. godine 3,1°C a narednih godina je bila čak preko 6°C) i manji utrošak energenata, realno je zaključiti da bi prihod ovog preduzeća bio manji ili znatno manji kada bi se svim potrošačima naknada za grejanje naplaćivala po utrošku. U skladu sa tim, i dobit preduzeća i prilog u kasu budžeta Grada bi bili manji ili znatno manji.

Potpuna je ista ili slična situacija i u drugim gradovima u Srbiji i u tim bilansima treba tražiti jedan od najvažnijih razloga što se naknada za grejanje ne naplaćuje u mnogo većoj meri prema potrošnji energije nego se zadržava stari lepi paušal.                                     

— 3.4.2018

NIŠTA OD FONDA ZA EE U 2017?

NIŠTA OD FONDA ZA EE U 2017?

Krajem decembra 2016. u Beogradu je osnovan Fond za energetsku efikasnost. Kako je najavio gradonačelnik Siniša Mali, fond će predstavljati bazu i osnovu da se započne masovniji projekat povećanja energetske efikasnosti, kako u javnim tako i u privatnim zgradama. “Krajnji cilj je da našoj deci ostavimo zeleniji, energetski pametniji i lepši grad, a to će i čitavu Srbiju pokrenuti napred i biti ideja vodilja za ostale lokalne samouprave”, rekao je jednom prilikom Mali.

Grad se opredelio za rivolving koncept energetskog fonda, što znači da bi se korišćena sredstva vraćala na račun fonda. Komisija, koja je predviđena rešenjem o osnivanju fonda, biraće za realizaciju projekte rekonstrukcije javnih i privatnih objekata, koje su korisnici prijavili posle raspisivanja javnog poziva za prikupljanje projekata - ponuda. Grad bi takođe, preko Sekretarijata za energetiku i konsultantske ekspertske grupe pratio realizaciju projekata i trošenje dodeljenih sredstava. Predviđeno je takođe da se efekti energetskih ušteda, ostvarenih finansiranom rekonstrukcijom, beleže i prate u dužem vremenskom periodu. Pošto je reč o kreditnim sredstvima iz gradskog fonda, ne očekuje se da će period vraćanja biti kraći od 10 godina i to bez ikakve kamate i valutne klauzule!

NIŠTA OD FONDA ZA EE U 2017?

Krajem marta ove godine Gradonačelnik je doneo Program korišćenja sredstava fonda za energetsku efikasnost za 2017. godinu. Program sadrži opis aktivnosti, koje će se finansirati sredstvima fonda i to vrlo detaljno. Finansiraće se izrada tehničke dokumentacije za izvođenje radova i izvođenje radova na poboljšanju građevinskih karakteristika zgrada sa stanovišta potrošnje toplotne energije, zatim popravka ili zamena energetskih uređaja i postrojenja i izrada energetske tipologije zgrada u Beogradu a nisu zaboravljeni ni stručni nadzor i savetodavne usluge, ukupno 124 miliona dinara samo u 2017. godini. Ipak, s obzirom na to da niti je imenovana komisija za sprovođenje programa a nije raspisan ni javni poziv, ovako ambiciozan program moraće najvećim delom da se pomeri za sledeću godinu.

Ipak, moguće je da se na jednoj ili dve javne zgrade aktivnosti bar započnu ove godine izvođenjem radova kao što su: “poboljšanje termičkog omotača zgrada javne namene putem poboljšanja, odnosno zamene spoljnih prozora i vrata i postavljanjem ili poboljšanjem postojeće termičke izolacije zidova, krova, tavanica iznad otvorenih prolaza, zidova i podova na tlu, kao i ostalih zidova prema negrejanom prostoru”. Za ovu namenu predviđeno je 6 miliona dinara, uključujući i izradu dokumentacije.

Ceo tekst možete pogledati na linku: Program korišćenja sredstava budžetskog fonda za energetsku efikasnost grada Beograda za 2017. godinu.                                     


— 3.4.2018

NOVI CILJ EU – 35% IZ OBNOVLJIVIH IZVORA!

NOVI CILJ EU – 35% IZ OBNOVLJIVIH IZVORA!

Prošle nedelje Evropski parlament je usvojio predloge da se kao obavezni ciljevi do 2030. godine na nivou Evropske unije ostvari 35% poboljšanja energetske efikasnosti, najmanje 35% udela energije iz obnovljivih izvora u ukupnoj finalnoj potrošnji energije i 12% udela energije iz obnovljivih izvora u transportu, do 2030.

Da bi se ispunili ovi opšti ciljevi, od država članica EU se traži da odrede svoje nacionalne ciljeve, koji će se nadgledati i ostvarivati u skladu sa nacrtom zakona o upravljanju Energetskom unijom.

Ukratko, evo kako te mere izgledaju:

• 35% obavezujući cilj energetske efikasnosti EU
• Obnovljiva energija: obavezan cilj 35%
• 12% energije potrošene u transportu iz obnovljivih izvora
• Do 2022. godine, 90% benzinskih stanica treba da ima punjače za električna vozila.

Na taj način, nakon usvajanja ovog predloga, pregovori sa ministrima Evropske unije mogu odmah da počnu, jer je Savet svoje opšte odredbe o energetskoj efikasnosti usvojio 26. juna a o obnovljivim izvorima i o upravljanju Energetskom unijom 18. decembra 2017. godine.

Ove odredbe su usvojene sa ogromnom većinom glasova – za predlog je glasalo skoro 500 od ukupno 675 poslanika.

Osnov za određivanje postavljenih ciljeva je projektovana potrošnja energije 2030. godine. Kada je reč o udelu energije iz obnovljivih izvora, tu je ostavljena mogućnost, u opravdanim uslovima za umanjenje obaveze do 10%.

Od država članica se takođe traži da snažno promovišu postavljene ciljeve u pogledu energetske efikasnosti i povećanja udela obnovljivih iozvora.

NOVI CILJ EU – 35% IZ OBNOVLJIVIH IZVORA!


— 3.4.2018

BIOMASA U 10 TOPLANA

BIOMASA U 10 TOPLANA

U nastavku projekta "Razvoj održivog tržišta bioenergije u Srbiji", prvih 10 toplana u Srbiji počeće ove godine sa realizacijom planova prelaska sa fosilnih goriva na korišćenje biomase. Tehničku podršku pruža Nemačka organizacija za međunarodnu saradnju (GIZ), a finansijsku Nemačka razvojna banka (KfW), projekat je vredan oko 27 miliona evra, od čega je 20 miliona evra kredit KfW-a, dva miliona grant ove banke a pet miliona dar Vlade Švajcarske.

Korist od ovog projekta vidi se u tome što kupovinom lokalnog energenta, u ovom slučaju biomase, novac ostaje na lokalnom terenu a otvara se prostor za nova radna mesta. Pri tom, smanjenje zagađenja životne sredine pokretački je motiv da zapadno-evropske države pomažu ostvarenje ovakvih projekata. Procenjeni potencijal poljoprivredne biomase u Srbiji je reda 1,7 miliona tona a drvne 1,5 miliona tona evivalentne nafte. Poznato je da se najviše poljoprivredne biomase dobija od kukuruza, pšenice, suncokreta, soje i šećerne repe. U prethodne dve godine, uz podršku programa "Razvoj održivog tržišta bioenergije u Srbiji", realizovana su dva inovativna projekta u oblasti razvoja održivog tržišta bioenergije.

BIOMASA U 10 TOPLANA
Jedan od tih projekata - prelazak na biomasu kotlarnice koja biomasom snadbeva školu, predškolsku ustanovu, Dom zdravlja, Kulturni centar i Opštinsku upravu - realizovan je u Priboju.Ova opština je i jedna od deset koje su prošle godine potpisale ugovor o realizaciji projekta prelaska gradske toplane sa fosilnih goriva na korišćenje biomase. Ugovoreni projekat trebalo bi da bude završen do 2019. godine.

Ono što, međutim, nalaže promišljen pristup projektima, koje finansiraju strani investitori, odnosi se na korišćenje tehnologije jer je redovna praksa da sa stranim sredstvima dolazi i strana oprema. Ukoliko bi se to nekontrolisano primenilo i u okviru programa korišćenja biomase, naša kotlogradnja bi izgubila interesantan deo tržišta ali i priliku za razvoj, što je od neprocenjivog značaja i za privredu i za obrazovne institucije.Pravilno odabrani tenderski uslovi kod kupovine opreme treba da zaštite domaće proizvođače kotlovske opreme od favorizovanog nastupa stranih firmi. Pravi pristup je u tome da se nađe prihvatljiv odnos između kategorija kao što su zapošljavanje domaće radne snage, tehnološki razvoj domaće kotlogradnje i rentabilnost ulaganja.          


— 12.02.2018

Saznajte sve o TESLA Model S P85D

2015 Tesla Model S P85D

The P85D suddenly makes EVs seem antisocial.

JANUARY 2015 BY TONY QUIROGA PHOTOS BY MARC URBANO

From the February 2015 issue of Car and Driver

Not having to wait is a luxury. Saving time is the justification the privileged give for indulging in fractional jet ownership and hiring personal assistants to attend funerals and bar mitzvahs on their behalf. Ideally, the less time you spend doing something unpleasant, the more time you have to do something worthwhile. But it never quite works out that way, or Minute Rice would have ushered in a new age of enlightenment.

Tesla’s Model S P85D acts like a car built on the mantra “Waiting is for suckers.” This 691-hp battery-electric vehicle is for the impatient, the toe tappers, and the watch checkers. Tesla claims that the P85D is capable of reaching 60 mph in 3.2 seconds, shaving 1.4 seconds from the rear-drive P85 it replaces. To get down to that number, Tesla added a 221-hp electric motor to drive the front wheels. This secondary unit works in conjunction with the P85D’s 470-hp rear motor to provide four-wheel drive. A similar two-motor setup will be available on all Model S versions starting this spring, and the upcoming Model X SUV also will share the system. But for now, the most snow-friendly Tesla is the top-shelf P85D.

From a stop, the one-speed P85D has all of its 686 pound-feet of thrust at the ready. Power delivery is immediate, as in all EVs, but here it’s like driving a sports car in the lowest possible gear with the engine revving right at the torque peak, all the time. It’s shockingly quick. Kick the accelerator and the car jumps ahead on a surge of power. Eye a gap in traffic and you’re there. This is power at the speed of thought—there’s no waiting, no downshifting, and, really, no effort. A clot of Corollas can be dispatched with one quiet leap forward, putting those Toyotas in the only place they look good: the rearview mirror.

VIEW 38 PHOTOS

The neck-straining pull lessens as speeds increase. Also, our preproduction test car had a known issue that reduced power by about 10 percent at speeds above 60 mph. Instead of reporting lame test results, we’ll wait for a fully baked P85D to verify Tesla’s acceleration claims.

At first, the electric silence seems odd but then it soothes, serving to enhance the driving experience. The cabin calm at 70 mph would make a Lexus engineer envious. Fully goosed, it’s only slightly louder. The big battery pack in the floor acts like a giant lithium-ion mattress and muffles out road noise. Suspension crash barely registers, and even big whacks to the 21-inch wheels are nonviolent confrontations.

The electron-filled California king in the floor is seriously heavy. But mounting it low hooks the Model S to the earth. Tesla says a two-motor P85D weighs 4936 pounds, or 291 pounds more than a rear-drive P85, but it doesn’t act any heavier. Or, indeed, very heavy at all. The P85D changes direction quickly and without fuss. Even at the limit of grip, the Tesla remains eerily flat and unperturbed by cornering pressure. Keep pushing and the Tesla’s mass begins scrubbing away the edge of the outside front tire. An accurate and responsive electric power-assisted steering system offers three weights, from light to heavy. No matter the mode, the steering effort constantly changes and reacts to the road. Subtle vibrations paint a vivid picture in asphalt.

VIEW 38 PHOTOS

After living with the Tesla for a few days, the useful differences between it and gasoline-powered cars become apparent. You don’t start the Model S, you simply get in, place a foot on the brake, and select a direction of travel. Getting out is the same deal. No need to shut anything off, simply walk away. Lift off the long pedal and regenerative braking not only returns electrons to the battery, it also uses the electric motors to slow the car to such an extent that one-pedal driving becomes possible. In most driving situations, the brake pedal is only necessary for a complete stop or an emergency. And unlike other EVs and hybrids, the Model S’s brake pedal only actuates the brakes. Since the pedal doesn’t control both friction and regenerative braking, the pedal feels linear and normal, because that’s what it operates—normal brakes.

Luxurious isn’t how we’d describe the Model S’s interior. Austere and simple is more like it. Aside from the massive touch screen in the middle of the instrument panel, and the attractive gauge display, there’s not much wretched excess here. Up until now, the top versions of the Model S looked virtually identical to the $71,070 base model. But in a sop to the sybarite, Tesla dresses up the P85D with Alcantara touches on the dashboard and headliner. New seats look better than before and provide improved support and cushioning. There are also new sun visors and Mercedes-Benz’s latest stalks on the steering column. A full suite of safety tech—including collision warning, lane-keeping help, and adaptive cruise control—is being built into the Model S. Eventually, these features will bring the Model S to Mercedes S-class levels of self-driving autonomy. For now, Tesla is still finishing development of the systems.

VIEW 38 PHOTOS

The extra power, traction, and weight of the second motor mean the car swills the 85-kWh battery’s electrons. According to Tesla, the P85D has a 285-mile range at a steady 65 mph. Real-world range proved to be closer to 220 miles. Even at that, the Tesla’s range is great enough to avoid the compulsion you get in lesser EVs to hypermile or turn off the air conditioning.

Recharging is the part of the experi­ence that requires the most patience. On most 240-volt power sources, the battery gains about 29 miles of range per hour. Plug into a 120-volt source and the recharge rate falls to roughly three miles of range per hour. There are 135 Supercharger stations in the U.S. that will add approximately 150 miles in about 20 minutes, but they’re not always conveniently located.

Most Tesla Model S customers will be happy with 240-volt charging at home. Plug in at night, sleep, and wake to a car ready for another 200-mile day. Beats pumping gas. Aside from its recharging cycles, the P85D will never keep you waiting. Speed is the greatest luxury.


Electrifying Performance

Tesla engineers made creating a 691-hp supersedan seem easy. The new 221-hp electric motor and front-drive differential fit neatly between the 85-kWh battery pack and the electrically assisted rack-and-pinion steering gear. The only downsides are the 291 pounds of extra weight and a front trunk reduced in volume from five to three cubic feet. In your dreams, Tesla’s creative types are hard at work on a Model SS powered by two 470-hp motors.



— 13.02.2018

Promotivno predavanje povodom 3. SDEWES konferencije

Povodom predstojeće 3. SDEWES konferencije koja će biti održana od 30. juna do 03. jula 2018. godine u Novom Sadu, prof. Neven Duić i prof. Nikola Rajaković održaće gostujuće predavanje pod naslovom:

 

Održivi energetski sistemi sa fokusom na elektrifikaciju transporta

 

u 12:00:00 PM časova dana 21.2.2018. godine.

Mesto: Institut za nuklearne nauke „Vinča“, Beograd

 

Pre predavanja biće obezbeđena vožnja električnim automobilom Tesla p85D uz neophodnu prijavu prof. Stefanovic na adresu pstefan@vinca.rs pošto je broj mesta ograničen

 

Infrastruktura pametnih energetskih mreža kao superpozicija komunikacionih i informacionih tehnologija na postojeću elektroenergetsku mrežu predstavlja veoma važan koncept u rešavanju izazova održivog razvoja u domenu postojećih energetskih sistema. Poznato je da postojeći izazovi održivog razvoja u pogledu snabdevanja energijom, vodom i hranom mogu biti rešeni korišćenjem unapređenih postojećih tehnologija a odgovor na pitanje na koji način i konkretizacija ovog rešenja biće rezultat energetskog planiranja i sve složenijih modela koji se pri tome koriste. Optimalna rešenja obuhvataju više različitih sektora u ovom slučaju sektora električne energije i transporta što omogućava iskorišćenje sinergetskih efekata.

 

Prof. Neven Duić, redovni profesor na Sveučilištu u Zagrebu, Fakultet Strojarstva i Brodogradnje, gde drži nastavu na predmetima energetskog planiranja, politike i ekonomije od 2001. godine. Član je međunarodnog naučnog odbora konferencije SDEWES od 2003. godine. Pomoćni je urednik časopisa Energy Conversion and Management, Energy, Applied Energy i domaćeg Thermal Science. Polje njegovog naučnog interesovanju su energetsko planiranje, energetski sistemi sa visokim učešćem obnovljivih izvora energije, održive energetske zajednice, klimatske promene i druge.

 

Prof. Nikola Rajaković, redovni profesor u penziji na Univerzitetu u Beogradu, Elektrotehnički fakultet, sa decenijskim akademskim ali i praktičnim iskustvom u poslovima elektroprivrede i energetske politike. Autor je udžbenika iz oblasti Analize elektroenergetskih sistema i Distributivnih i industrijskih mreža. Kroz brojne međunarodne i nacionalne projekte od 2011. fokusiran je na pametne energetske mreže, opremu i infrastrukturu kao mogućnost privrednog razvoja Republike Srbije.


PDF

— 1.12.2017

“Coal Strikes Out” Against Renewables?

As “Coal Strikes Out” Against Renewables, Does a Safe Climate Require a Policy Pinch Hitter?

Print Friendly, PDF & Email

Renewable energy’s relentless cost declines make solar and wind the cheapest and largest source of new electricity generation in many countries, including the world’s fastest-growing nations. But while cheap renewable energy means “coal strikes out,” reducing emissions enough to avoid dangerous climate change requires comprehensive policy action, according to the International Energy Agency’s (IEA) World Energy Outlook 2017.

IEA reports the average cost of electricity from solar photovoltaics (PV) dropped 70% from 2010 to 2016, and the average cost of power from wind farms declined 25% over the same period. IEA expects renewable energy will secure around $7 trillion in investment by 2040, and even though electricity demand is forecast to grow 60%, power sector emissions will only increase 5%

But despite IEA’s positive outlook for renewables, global emissions could still increase due to increased petroleum use in transportation and higher industrial emissions, which could raise temperatures a dangerous 3 degrees Celsius by 2100.

Or, IEA proposes an alternate approach where comprehensive policy can compliment cheap renewable energy and limit warming to safe levels by electrifying transportation and industry, doubling down on clean power deployment, and expanding energy efficiency measures.

Renewables Step Up To The Plate To Meet Growing Global Energy Demand

IEA’s “New Policies Scenario” aggregates all existing and announced global energy policies with all international Paris Agreement commitments. In this scenario, global energy needs rise 30% between 2017 and 2040 – the equivalent of adding another China and India – with two-thirds coming from developing countries in Asia.

Forecast change in primary energy demand from 2016 to 2040. © OECD/IEA 2017 World Energy Outlook, IEA Publishing

 

Clean energy costs are falling just in time to meet this rising demand. IEA forecasts renewable energy will supply increased primary energy demand by 2040, adding 75 gigawatts (GW) of solar PV and 50 GW of wind annually. As a result, in IEA’s outlook, renewables account for 80% of new capacity additions in Europe and more than 75% of new capacity additions in China through 2040.

Global average annual net capacity additions by generation type, 2010-2040. © OECD/IEA 2017 World Energy Outlook, IEA Publishing

 

Energy efficiency improvements will also help blunt projected increases in energy demand by more than 50% and renewable energy will chip in by reducing non-generation emissions – renewables’ share of final energy consumption will nearly double from 9% to 16% by 2040, led by expanded direct use in heating and mobility worldwide.

This transformation is based on economics, not subsidies. IEA reports new wind installations are already cheaper than new natural gas generation in India and China, and cost parity for solar PV is within reach. The new paradigm is most important in developing nations, where consumers will add millions of appliances, electric vehicles, air conditioners, and heaters as incomes rise – for context, by 2040 electricity demand for cooling in China will exceed total electricity demand in Japan today.

“Coal consumption flatlines” against cheap renewable energy – but emissions still grow

Business-as-usual clean energy growth “marks the end of coal’s boom years” according to IEA. While coal-fired generation capacity grew nearly 900 gigawatts (GW) since 2000, less than 400 GW new capacity is anticipated between 2017 and 2040 – and most of that is already under construction. Coal’s share of global power supply will continue eroding as more renewable energy comes online, falling from 67% of generation today to 40% by 2040.

IEA notes “in the absence of large-scale carbon capture and storage (CCS), global coal consumption flatlines,” and that equation is unlikely to change. CCS is already two to three times more expensive than wind or solar, requires roughly $80 in subsidies per megawatt-hour to be competitive with solar, and only two CCS projects capturing coal-fired power plant emissions exist worldwide.

Even with coal beyond resuscitation in global electricity generation, the world’s climate outlook is still dire under IEA’s New Policies Scenario. Global emissions are still forecast to increase 5% by 2040 due to increased petroleum use in transportation and rising industrial emissions – putting global warming on a dangerous track.

IEA’s Sustainable Development Scenario

Fortunately, IEA’s “Sustainable Development Scenario” provides a roadmap for policymakers to keep temperature increases below the safe 2 degrees Celsius target. Under this scenario, by 2030 renewable energy reaches 40% of the world’s overall energy mix, natural gas consumption rises 20%, coal demand declines more than 50%, oil consumption peaks, and global energy demand falls 20% as fuel standards and energy efficiency accelerate. By 2040, the world would have 875 million electric vehicles and 3,250 GW installed solar PV capacity, and be twice as energy efficient as today.